Een rondritje Benelux

Zo, puf, net thuis van een hele dag treinen en struinen door vage dorpjes in Belgie en Luxemburg.
Wat hebben we gedaan? Nou een paar collega's & ik namen op 3 augustus s'ochtends vroeg de Ardennen Expres van Amsterdam naar Luxemburg, lekker 1e klas uiteraard.
Tot Maastricht stelde het uitzicht ook bar weinig voor, gelukkig kwam een karzeulertje ons de nodige afleiding bezorgen in de vorm van koffie & koek.

Na Maastricht begon het uitzicht al wat interesanter te worden, alhoewel het landschap af en toe ruw verstoord werdt door de oprukkende industrie. Na de loc wissel te Liege trok een lichtblauwe Belgen-loc ons het gebergte in. 
Plots kregen we een verschrikkelijk mooi uitzicht! Ik zat te balen dat ik geen camera bij me had (kocht er later dus eentje, maar dat was pas in Luxemburg)
Langs bergen en dalen en kabbelende beekjes en soms zelfs dwars door dat berg en dal heen, via tunnels en over bruggetjes, ondertussen kwijlend tegen de ruiten aangeplakt, ons vergapend aan al dat betoverende natuurschoon. We konden haast niet geloven dat zoveel mooi's slechts 5 uur van ons verwijderd was.
Beduusd en overdonderd door de betoverende vergezichten van het Ardennenlandschap arriveerden wij te Troisvierges, wat "3 maagden" betekend.
Even een uurtje de tijd om de benen te strekken. Het leek wel een spookstadje, zo stil was het er. Je kon er een vlieg horen hoesten!
Het was natuurlijk tussen 12 en 1 uur en dan doet iedereen er z'n middagdutje. Om 1 uur ging er ook hier en daar aarzelend een winkeltje open of verscheen er een terrasje. De euro inflatie was er bij de lokale horeca nog verschrikkelijker dan bij de servex (beheerders van de stations kiosken) en we haalden ons happie maar bij de lokale bakker, die nog te betalen was. Ongelooflijk, de horeca van Troisvierges probeerd zeker de toeristen de stad uit te jagen, ofzo.

Gelukkig waren de treinkaartjes in Groot-Hertogdom Luxemburg spotgoedkoop. Voor een paar eurootjes zetten we vervolgens onze reis met Luxemburgs materieel voort. Na een uurtje ons te hebben vergaapt aan het mooie landschap arriveerden wij in de hoofdstad van het land. De binnentocht gaat via een tunnel die opeens uitloopt op een bergwand en vervolgens een brug met uitzicht op een vallei met aan de andere zijde allerlei historische gebouwen.
Werkelijk prachtig allemaal. Je ziet mooie tuinen, oude gebouwen, een paleis, een kerk, en nog veel meer bezienswaardigheden met hoog toeristies gehalte.
Op station Luxembourg koop ik dus ook meteen een camera om al dit mooi's vast te leggen.
In de stad eten we wat bij Mac Donalds. Ik hoor allemaal taalgenoten om me heen. kennelijk was ik niet de enige Nederlander hier. De hamburgers zijn er nouvelle cuisine, oftwel behoorlijk gekrompen en niet te eten.

Na twee uur in Luxemburg zetten we de reis voort naar Brussel Noord. Het Belgische landschap is stukken saaier dan het traject Liege-Luxemburg. Af en toe vliegt een pitoresk Belgisch dorpje aan ons voorbij, maar te weinig tijd om er een leuk plaatje van te schieten.
In Luxemburg hadden we trouwens wat lokale biertjes ingeslagen, die al heel snel op waren. Dierkirchen is best aan te raden.
We hebben trouwens de trein uit Milaan genomen die als eindhalte Brussel-Midi heeft.
Een symphatieke Belgische karzeuler (letterlijk, want hij trekt het karretje i.p.v. duwen) komt voorbij, en later nog twee symphatieke kaartjesknippers. Ze zijn trouwens allemaal symphatiek hier in Belgie.
Even later loopt er de hele tijd een vage langharige Belg heen en weer door het gangpad. Hij tuurt ff naar mijn krant (telegraaf) waarna hij aarzelend de deur van onze coupe opend. "Alez, bent gij niet die enne bekende Nederlandse voetballer?" zegt hij tegen een collega van mij. "Tuurlijk" zeggen wij. Hij begint met een vaag verhaal, waar we geen wijs uit worden, en eindigt zijn betoog met de vraag of we ook wiet bij ons hebben. Hij denkt natuurlijk Nederlanders = wiet. Maar we moeten hem teleur stellen.
Even later ontvermd de Belgische kaartjesknipper zich over hem (zijn ticket bleek kennelijk niet in orde te zijn)

We arriveren in Brussel Noord, waarna we overstappen op de 600 serie (Brussel- Amsterdam). In Antwerpen stappen we uit en eten we pizza, en nemen een uur later weer de trein naar huis. Eenmaal in de 1e klas wordt ik overvallen door moeheid. Ik was desondanks moe maar voldaan. We hebben een leuk daggie gehad.

Fotoos volgen nog!