Dat Nederlanders geboren klagers en pessimisten zijn merk je vooral in het openbaar vervoer. In India klaagt er niemand als de trein een paar dagen overbeladen vol en te laat aankomt puffen. Je mag daar blij zijn als je een hangplek aan de buitenkant van de trein hebt (de term hanggroepjongeren komt waarschijnlijk ook van de spoorwegen van India, die hangen daar met bosjes aan de buitenkant van de trein). En heb mooie is, NIEMAND KLAAGT! Maar in Nederland mopperen ze terwijl het soms helemaal niet nodig is.

Vandaag ook weer. Ik slenter door een niet bepaald volle trein, mij afvragend waarom het zo rustig is in de spits.
Uiteindelijk paseer ik een koppeling, om vervolgens in een bomvol rijtuig te belanden.
Iedereen chagerijnig en zeuren over de NS. Ik zeg nog dat er een meter verderop 6 vrijwel lege rijtuigen zijn. En allemaal mopperen dat de NS dat beter had moeten regelen, en meer van die onzin. Soms observeer ik wel eens forensen die in het wild in hun natuurlijke omgeving (het station) zich staan te verdringen om maar als eerste in dat grote stalen blauw/gele sardientjesblik-op-wielen geperst te worden.
Forensen, het zijn echte kuddedieren. Neem nou bijvoorbeeld een trein met 24 deuren aan de perronzijde, waar zo'n 100 man in moet en eerst 100 er uit. In plaats van dat er 4 per deur in- en 4 per deur uitstappen, gaan er welliswaar 4 per deur uit, maar van de 24 deuren worden er mischien 2 gebruikt om in te stappen, echt waar!
En dan staan die volwassennen daar te duwen en te trekken om als eerste binnen te komen. Zielig gewoon, 't zijn net kinderen, of nog erger, LPF-kamerleden.
En dan blijven ze met z'n honderd tegelijk in het middelste rijtuig staan, en maar mopperen op de NS.
Elke dag het zelfde ritueel. Mischien doen ze het wel expres? Ach, een forensenbestaan laat je rare dingen doen ;-) Maar het is toch een kostelijk vermaak om die rare kapriolen van deze heen en weer pendelende zoogdiertjes te bekijken. Ze zijn zo voorspelbaar.