 De
Rubriek van
Mr. Railtender
Amsterdam
dat is de stad van ons al !
Na
een drukke dienst vanuit Amersfoort (!?), rijden we met ons koplopertje de
oude en sompige stad binnen. Sompig omdat de Amsterdamse bodem uit niets
anders bestaat dan een verzadigde natte rivierkleimassa, bijeengehouden door
houten heipalen van een eeuw geleden. Over tien jaar moet hier dus een
metrogang doorheen worden gegraven. Maargoed, het duurt zeker 8 minuten om
langs Watergraafsmeer (u weet wel, waar al die kapotte treinen staan) het
Centraal station te bereiken. Omdat er gedurende deze kruistocht naar de
junkstad, deze laatste tien minuten toch niets te verkopen valt, draaien we
het raampje van de keuken maar open. Alleen
in de zomer natuurlijk, want het kan bijeengepakt in een drietje best warm
worden. We rijden Muiderpoort, Piet-Heijntunnel en oude oosthavens voorbij,
waar de sloophamers hebben gewerkt. Na het heen en weer schudden door de
wisselstraat mogen we spoor 15 oprijden. Vanaf hier hebben de reizigers direct
een mooie staanplaats om het IJ even te bekijken. Wij gaan echter gelijk een
lift zoeken om de trolley van de trein te halen, waar is dat ding nou?????
Dat
ding staat bijna in Muiderpoort…………………
Het
is dus duidelijk dat ze in Amsterdam slechts drie jaar nodig hebben om een
beetje markering aan te brengen. NS stations snapt het, of wil het niet en
Albron vind het geen urgent geval. Waar moeten we nou die liften zetten?
Wanneer
het druk is worden we hier gelijk getrakteerd op een lange rij wachtende, die
“de pislift” willen proberen. Vriendelijk zeg je dat je de grootste fan
bent van dit gedrocht aan kabels en dring je dus (subtiel) voor.
We
gaan naar beneden en snuiven de verfrissende aroma’s op van alles wat god
verboden heeft. Na het contact maken van mijn magneetsleutel schuiven de
deuren open en komen er allemaal rijdende vuilnisbakken op je af. Wat een
apart welkomstcomité?
De
schuifdeur links door en we zijn in de drukste unit van Nederland en de meest
chaotische.
We
mogen de koffiekan op de weegschaal zetten en Danny is even afgeleid door een
mooie poster in de hoek (die had ie toevallig even daar gehangen). Na een
fractie van tijd zijn we klaar en komt toevallig Sjef binnen. ‘Uit de
kunst!’is zijn antwoord op de
vraag of alles goed is. Red Bull, Wim en Jehnalyn maken ondertussen er een
gezellig zootje van.
Karel
rent ondertussen gespannen heen en weer tussen mobiele telefoon en een nieuwe
collega die allerlei kledingstukken mist. Herman roept ondertussen dat er nog
iemand Karel moet spreken. Welkom in Amsterdam, druk, snel en een beetje
humor. Toch mis ik de oude glorie van de unit, die onder spoor 2. Hij was veel
te groot, rommelig, maar dat had tenminste nog wat. Antione
haalde iedereen gewoon over om nog maar een dienst te draaien, Jaqualine had
weer eens mot met een collega en Dennis en Danny reden met hun electrowagen in
en uit voor de perronleveranties. De
remise is een beetje kaal en leeg. Er valt niets meer te beleven op een enkele
keer na dan, wanneer er weer een feestje was op ’t Balkon, de Kletskop of
laatst nog in Hendrik VIII (of was het nou Willem?). We
zaten nog wel eens een pilsje weg te drinken, maar dat is in een horecabedrijf
Albron not done. Eigelijk best triest.
Amsterdam
is het helaas niet meer. Er komen en gaan te veel collega’s. Zo zijn er in
drie jaar 5 verkoopleiders versleten (het lijken wel Albronbroeken). De heren
en dames van het magazijn doen wel hard hun best om alles in orde te krijgen.
De sfeer krijgt daarom een mager zesje, maar de inzet wordt alom geprezen met
een acht!
Nu
is Antoine wel weg, maar een klein slagje naar Deventer doe ik nog wel even.
Wie wil hier een unit beginnen?
[ Den Haag ] [ Roterdam ] [ Arnhem ] [ Albron 2001 ] [ Eindhoven ] [ Amsterdam ] [ I'm back! ] [ Sinterklaas ] [ Noordned ]
|
