De
Rubriek van
Mr. Railtender
De
unit op spoor 12 van Den Haag
Al lang
niet meer geweest, die unit Den Haag onder de kap van het grauwe Haagse
spoorpaleis.
In de
tijd dat iedere treinsteward vastgeniet werd op een clusterlijn kwam ik hier
ongeveer 9 maanden achtereen op zaterdag en zondag. Dan kwam ik via Deventer
zo de grootste sjoelbak in rijden.
Wanneer
de remmen van het ICM begonnen te piepen, stond daar meestal zo'n Zwollenaar
paraat om met zijn tenderlift je domein te enteren. Nu zijn dit louter
Hagenezen die op weg zijn naar Amersfoort.
Het is
triest dat die Zwollenaars, evenals de Rotterdammers en Hagenezen; zo beperkt
zijn in een veroveringswereld. Maar dat even terzijde. Na het afstappen kan je
zo de grote hal inrollen. Wanneer je er echt zin in hebt neem je een aanloopje
en rij je met je trolley knoerthard door de verschrikte mensen massa. Als een
stel wild op hol geslagen hertjes zullen ze dan opzij springen voor deze wel
hele snelle catering. Rij de hal
weer uit over het gevaarlijk perron van spoor 12. Waarom gevaarlijk? Hier zijn
al enkele trolleys gevloerd. Bekertjes, muntstukken, suiker en melkzakjes over
de vloer, je kent het wel. Echt heel goed zijn die Haagse stratenmakers.
Bij de
voordeur even naar het infraroodoogje wenken en de deur verleend toegang.
Alle
afvallige trolleys en andere ledematen staan je hier ook al op te wachten.
De unit
Den Haag kent een sublieme kick, want hier kan men powerliften. Wat is dat nou
weer?
Gewoon
een klein groen liftje om je trolley van een afstapje af te helpen. We spreken
hier over maar liefst 20 centimeter! Jaren geleden werd je hier begroet door
ene Danny Hendriks en ras echte Hagenaar Patrick. Dan ging je eerst nog wel
eens lekker “óuwuhhhhhhh-oeruuuh methhhh eh bakkie plllllleuhr”.
Altijd weer leuke geintjes en evenveel lol. Maar tijden veranderen en
verleden vervaagd. Zoals gebruikelijk bij Albron verdwijnen er weer gezellige
collega’s op geheimzinnige wijze. Nu
hebben we daar onze Goeie Goliath met de naam Cle-mens. Peil wel eerst zijn
humeur, want soms barst hij uit zijn voegen. Clemens is een keileuke heer die
niet misstaat in een functie als harde werker. Het team bestaat verder nog uit
Rachiet (kent u ‘m wel of kent u ‘m niet?), Gianny (madman) en nog enkele
toffuhhh pehruhhhh. Wat opvalt aan de unit is de orde en het kantoortje van
Ana.
Ana is
hier de leider op de troon van onbegrijpelijke regelaars. Onbegrijpelijk, want
wat doet een verkoopleider nou precies? Ana gun je treinstewards een kijkje in
je keuken, leg ‘ns uit!
Een
donker hok fungeert als kantine waar de cup-a-soup je aan zit te staren. Zoals
bekend is men hier ook onbekend met het fenoneem: verzorg je
collega’s met een goede
Een raam
is hier geen raam, maar een real-life soap want juncties, heroïnehoertjes en
de meest vage toeristenbussen hun heil zoeken en tevens de programmering
bepalen. Maar dit zijn we wel
gewend van Amsterdam. Wanneer de Arnhemmers, Hagenezen en Eindhovenaren
allemaal hun plekkie hebben gevonden is het weer tijd om te vertrekken dan
gaan wij er weer eigenwijs van tussen.
Een ding
is zeker, het is wel eens gezelliger geweest in het Haagse. Gezellig bakkie
doen bij Ana en Jaqualine, de sfeer is redelijk gekelderd. Ondanks dat een
unit met een eigen karakter en evenmin problemen. Een ruime zeven al mag het
hier en daar wat beter.
Voor het
verlaten van de unit even doortrekken bij de uitgang.
Mijn
advies; raak het kettinkje niet aan, deze anders heb je een wat prikkelend
gevoel.
[ Den Haag ] [ Roterdam ] [ Arnhem ] [ Albron 2001 ] [ Eindhoven ] [ Amsterdam ] [ I'm back! ] [ Sinterklaas ] [ Noordned ]
|
