DEN
HAAG - De vertrekprocedure van treinen van de NS
is allesbehalve veilig. De communicatieapparatuur werkt niet altijd, deuren
gaan niet vanzelf open als er een arm of een been tussen zit en op perrons
belemmeren reclamezuilen het zicht van de conducteur. Dat blijkt uit een
rapport van onderzoeksbureau Qualimax uit Utrecht.
Het bureau deed het onderzoek in opdracht van
een jonge vrouw uit Santpoort die in 1998 haar benen kwijtraakte toen zij
klem kwam te zitten aan de buitenkant van een trein. Qualimax baseerde zich
op interne stukken van de NS. Volgens het onderzoeksbureau weten de NS al
jaren dat de procedures niet veilig zijn.
Het bureau concludeert dat het ongeval in Santpoort eenvoudig te voorkomen
was geweest, als de NS aanbevelingen van deskundigen hadden overgenomen. Als
er van die adviezen één was uitgevoerd, was het ongeluk niet gebeurd,
aldus het rapport.
Een van de mankementen bij de vertrekprocedure is het fluitsignaal. Sommige
reizigers vatten dit op als teken om snel in te stappen, terwijl het bedoeld
is als signaal dat de deuren sluiten. Verder is de conducteur
verantwoordelijk voor de vertrekprocedure terwijl hij niet in staat is deze
te onderbreken, behalve met de noodrem. Ook was de afstand tussen perron en
trein op het station in Santpoort te groot.
Onkunde
De conclusies van het rapport, dat eind vorig jaar verscheen, zijn volgens
een woordvoerder van de spoorwegen "wat makkelijk getrokken."
Inmiddels zijn er verbeteringen doorgevoerd. Zo heeft het NS-personeel
deugdelijke communicatieapparatuur gekregen, en worden alle treinen de
komende jaren voorzien van een beveiliging waardoor mensen niet meer tussen
de deuren kunnen komen te zitten. De NS bestrijden dat het perronmeubilair
het zicht van de conducteurs belemmert.
Het rapport speelt een rol in de rechtszaak tussen het slachtoffer en de NS.
Volgens advocate E. van Hilten van de vrouw laat het onderzoek zien dat er
sprake is van materiaalproblemen en onkunde bij de NS, waardoor het
slachtoffer een hogere schadevergoeding kan eisen dan de drie ton die de NS
wil betalen. Volgens Van Hilten is het "verbluffend om te zien hoe bij
de NS van alles mis blijkt te zijn."
